|
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΔΙΑ ΤΩΝ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑΥΤΗΡΙΑΖΕΙ ΠΑΛΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΙΚΟΥΣ
ΚΑΤΑΚΕΡΑΥΝΩΝΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΙΒΕΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΕΙΚΟΝΟΜΑΧΟΥΣ ΤΟΥ 1995 ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥΣ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΥΣ, ΤΡΙΑΔΟΜΑΧΟΥΣ, ΧΡΙΣΤΟΜΑΧΟΥΣ, ΘΕΟΜΑΧΟΥΣ ΤΟΥ 2002
«Προσέχετε δέ ἀπό τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρός ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασιπροβάτων, ἔσωθεν δέ εἰσί λύκοι ἅρπαγες» (Ματθ. Ζ´ 15).
Ἡ ΕΚΚΛΗΣΙΑ τοῦ ΘΕΟΥ πάντοτε πολεμεῖται ὑπό τοῦ Διαβόλου καί τῶν ὀργάνων αὐτοῦ, ἀλλά πάντοτε ἀποβαίνει ΝΙΚΗΤΡΙΑ εἰς τούς πολέμους, διότι ὁ ΘΕΟΣ, ἡ ΚΕΦΑΛΗ της, τήν ἐνισχύει μέ ΘΕΪΚΗΝ Δύναμιν καί Χάριν, ἀναδεικνύων ἄνδρας Θεοφόρους, «τά πάγχρυσα Στόματα τοῦ Θεοῦ Λόγου», Διδασκάλους τῶν Ὀρθῶν Δογμάτων, οἱ ὁποῖοι κατοχυρώνουν τά Πνευματικά σύνορα τῆς Ἐκκλησίας Του.
Τοιοῦτος Ἐκκλησιαστικός Θεοφόρος ἀνήρ ἀνεδείχθη ὑπό τοῦ ΘΕΟΥ τόν 19ον καί 20όν αἰῶνα ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, ὁ ὁποῖος μέ τήν ζωήν του καί τά συγγράμματά του ἐνισχύει τά μέλη τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καί συντρίβει τούς Αἱρετικούς ὅλων τῶν αἰώνων, ἀλλά καί τούς συγχρόνους Νεοεικονομάχους καί Ἐκκλησιομάχους.
Η ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΟΣ ΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΝΕΟΕΙΚΟΝΟΜΑΧΩΝ
Οἱ Αἱρετικοί Νεοεικονομάχοι διδάσκουν: Ὅτι ἡ εἰκών τῆς Ἁγίας Τριάδος εἶναι Αἱρετική καί Εἴδωλον καί ἡ προσκύνησίς της Εἰδωλολατρεία· Ὅτι αἱ Κλασσικαί εἰκόναι εἶναι κακέκτυπα τοῦ Διαβόλου·Ὅτι ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ ἐκ τοῦ Τάφου εἶναι ὑποθετικόν γεγονός καί ὅτι ἡ ἀπεικόνισις αὐτῆς εἶναι Αἱρετική, Λατινική καί Ἀντιευαγγελική· Ὅτι αἱ Θεοφάνειαι εἰς τάς Προφητικάς Ὁράσεις τῆς Ἁγίας Γραφῆς δέν εἰκονίζονται· Ὅτι ὁ Θεός Πατήρ καί τό Ἅγιον Πνεῦμα δέν ἁγιογραφοῦνται.
Εἰς ἔλεγχον αὐτῶν ἀναφέρομεν τά κάτωθι:
Πρῶτον: Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἔκτισε Μονήν καί Ναόν ἐπ᾽ ὀνόματι τῆς Ἁγίας Τριάδος καί ἔθεσεν εἰς πολλά μέρη εἰκόνας Αὐτῆς, τοῦ Πατρός ὡς Παλαιοῦ τῶν Ἡμερῶν, τοῦ Υἱοῦ ὡς ἐσαρκώθη καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὡς ἐφάνη ἐν εἴδει Περιστερᾶς. Αὕτη εὑρίσκεται εἰς τό τέμπλον, ὡς καί ἐντοιχισμένη εἰς τό ὑπέρθυρον τῆς κεντρικῆς εἰσόδου τοῦ Ναοῦ, ἀλλά καί εἰς τόν Νάρθηκα, ὅπου ἡ Ἁγία Τριάς εἰκονίζεται μετά τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων.
Δεύτερον: Ὁ Ἅγιος ἐδέχετο τήν εἰκονογράφησιν τῶν Προφητικῶν Ὁράσεων καί τῶν Θεοφανειῶν, ὅπως τοῦ Θεοῦ Πατρός καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἰς τήν εἰκόνα τῆς Ἁγίας Τριάδος.
Τρίτον: Ὁ Ἅγιος ἐδέχετο ὡς Ὀρθοδόξους τάς μή Βυζαντινάς εἰκόνας χωρίς διάκρισιν, ἀφοῦ εἰς τόν Ναόν καί εἰς τήν Μονήν του ὑπάρχουνκαί Βυζαντιναί καί Κλασσικαί Εἰκόναι.
Τέταρτον: Ὁ Ἅγιος εἰς τό Κάϊρον ὅπου ἦτο ὡς Ἀρχιμανδρίτης καί Ἐπίσκοπος ἐνήργησε νά ἁγιογραφηθῇ ὁ Ναός τοῦ Ἁγίου Νικολάου μέ μή Βυζαντινάς Εἰκόνας.
Πέμπτον: Ὁ Ἅγιος δέν ἤγειρε ποτέ θέμα κατά τῆς Εἰκόνος τῆς ἐκ Τάφου Σωματικῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, ἀφοῦ τόσον ὁ Ἱερός Ναός ὅσον καί ἡ Μονή του κοσμοῦνται ὑπ᾽ αὐτῆς.
Ἕκτον: Ὁ Ἅγιος εἶχεν εἰκόνας τῆς Πεντηκοστῆς μέ τήν Παναγίαν καί τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ χωρίς Μαῖας καί λουτρόν.
Ἕβδομον: Ὁ Ἅγιος εἰς τό βιβλίον του «Μελέτη περί τῶν Ἁγίων Εἰκόνων», εἰς τό ὁποῖον ἀναλύει τήν Ὀρθόδοξον Δογματικήν θέσιν τῆς Ἁγίας Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου περί τιμῆς καί προσκυνήσεως τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων, οὐδαμοῦ κάνει λόγον περί ΜΗ ἁγιογραφήσεως τοῦ Θεοῦ Πατρός καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί τῶν Θεοφανειῶν, περί ΜΗ προσκυνήσεως τῆς εἰκόνος τῆς Ἁγίας Τριάδος ἤ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ ἐκ τοῦ Τάφου ἤ τῶν ἄλλων τάς ὁποίας οἱ Νεοεικονομάχοι καταστρέφουν ὡς Αἱρετικάς, ἤ περί Διακρίσεως μεταξύ Βυζαντινῶν καί μή Βυζαντινῶν Εἰκόνων ὡς Ὀρθοδόξων καί μή Ὀρθοδόξων. Ἁπεδέχθη ὅλας τάς τεχνοτροπίας καί Εἰκόνας ὅπως ἡ Ἁγία Ζ´ Οἰκουμενική Σύνοδος καί ὁ Μέγας Φώτιος, συμφώνως πρός τήν ἀπ᾽ αἰώνων Παράδοσιν καί πρακτικήν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Ἅγιε Νεκτάριε, γονυκλινῶς σ’ εὐχαριστοῦμε καί ἀσπαζόμεθα διά τήν Ὀρθόδοξον Δογματικήν Πανοπλίαν τήν ὁποίαν μᾶς ἐδώρησες καί ἐκληροδότησες κατά τῶν Ἀντιχρίστων συγχρόνων Αἱρετικῶν, τῶν Νεοεικονομάχων, Ἐκκλησιομάχων, Χριστομάχων, Τριαδομάχων, Οἰκουμενιστῶν, Παπικῶν, Προτεσταντῶν καί πάσης φύσεως Αἱρετικῶν.
|
